بیچارهی دچار تو را
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
بسم رب الرفیق
مغرب، پایین پای حضرت
دوزانو نشستهام و خیره به سنگهای صیقلدادهشدهی مرمر با حضرت عشق میکنم؛ اطراف ضریح خلوت شده و سنگهای کف که تا ساعتی قبل توو زیادی و فشار جمعیت پیدا نبودند، حالا نمایان شدند.
حرف از سنگها شد، چه ارج و قربی دارند اینها؛ کم که نیست، میتونستند سنگی باشند توو دل کوهی در پرتترین نقاط دنیا ولی سنگی شدند در جوار بهترینِ آقاهای دنیا. حتما چقدر براشون مایهی مباهاته و چقدر فخر میفروشن به همدیگه. خوشبهحالشون! عجب دنیای دارند.
انگار هرچقدر بیشتر پامیخورند صافتر و براقتر میشن؛ هرچقدر آدم بیشتری از روشون رد بشه عزیزتر میشن؛ شاید اصلا وجه تمایزشون از بقی
برچسب: پاخور, نویسنده: باران صادقی تاريخ: شنبه 28 مرداد 1396 ساعت: 4:43
برچسب: آخرشمی, نویسنده: باران صادقی تاريخ: دوشنبه 23 مرداد 1396 ساعت: 21:00
بسم رب الرفیق
قدیم تر از این، وقتی حرفا فقط بین خودم و خودت بود، پستا رمزی بود؛
جدیدترها برای خودم رمزی می نویسم که بعدتر از این عاشقی یادم نره...
پ.ن
..و با غم ها خوشیم
برچسب: پذیراییم, نویسنده: باران صادقی تاريخ: دوشنبه 23 مرداد 1396 ساعت: 21:00
بسم رب الرفیقنمی دونم توو این حال خراب چرا عمیقا دوست دارم متنی رو که برام فرستاده شده رو یه پست کنم و بذارم توو وبم که همیشه ببینمش و بخونمش. از اون پشت پرده های شیرین و لذت بخشیه که آدم از خوندن همون کلمه اولش فقط حسرت می خوره و به شدت جاش توو زندگیامون خالیه:« فرض کنید دختر یک خانواده ی ثروتمند